Gry na powietrzu? A może tak szachy?

autor admin | Luty 3rd, 2011

Warcaby i szachy

Do gier planszowych zaliczane są także gra w warcaby i gra w szachy. Gry te są do siebie podobne, aczkolwiek nie można ich ze sobą utożsamiać. Warcaby to jakby uproszczona wersja szachów, która polega na zbijaniu pionków przeciwnika. Pionki dzielą się na białe i czarne. Gra rozgrywana jest na standardowej szachownicy, na której rozgrywana jest gra w szachy. Po osiągnięciu najdalszych pól po stronie przeciwnika, zdobywamy „damkę”, która może się poruszać dużo swobodniej po całej szachownicy. Gra w szachy jest grą dużo bardziej skomplikowaną. Każdy pionek porusza się na swój sposób. Stosowane są specjalne kompilacje ruchów. Gra w szachy to gra intelektualna. Odbywają się specjalne turnieje gry w szachy. Gra ta rozwija umysł, ćwiczy cierpliwość, jasność umysłu. Gra w szachy to świetna rozrywka dla każdego. Oczywiście trzeba najpierw poznać jej zasady, ale potem pozostaje już tylko radość z ćwiczenia się w tej rozrywce i doskonalenia swoich umiejętności. Warto nauczyć w nią grać już dzieci (oczywiście te w wieku szkolnym) – to rozwinie ich umysł.

Gry na powietrzu

W ciepłe, wiosenne czy letnie dni warto brać udział w grach na powietrzu. Warto zachęcić do udziału w nich całą rodzinę. Gry na powietrzu to świetny relaks i rozrywka dla osób w każdym wieku. Gra w palanta to świetny pomysł na spędzenie wolnego czasu dla całej rodziny. Musi jednak brać w niej udział więcej osób, które dzielą się na dwie drużyny. Gra w dwa ognie czy zbijaka to także gra dla większej liczby osób, to także gry zespołowe – obie opierają się też na podobnych zasadach: rzucaniu piłką w osoby z drużyny przeciwnej. Dla dwóch osób dobrą opcją jest gra w badmintona. Do gier na powietrzu warto wykorzystać wszelkie gry z piłką. Można po prostu rzucać piłkę do siebie. Wybór jest duży. Można grać również w berka na świeżym powietrzu – będzie to wielka radość dla dzieci, ponieważ nie ogranicza je nic. Ciekawe będą wszelkie gry ruchowe. Warto dobrze wykorzystać czas na świeżym powietrzu i miło spędzić ten czas z rodziną. Gry na świeżym powietrzu to same plusy i czysta przyjemność – pamiętajmy o tym.

Warcaby

autor admin | Październik 10th, 2010

Twórcą gry miał być egipski bóg Tot, patron mądrości i pisma. Według legendarnej tradycji greckiej, grę wymyślił Palamades, podczas oblężenia Troi.

Grecka Petteia czyli kamyki, została przekształcona przez Rzymian w grę w rozbójników, Latrunculi. Nie zachował się niestety żaden kompletny opis tej gry, wiadomo że grano na planszy 8 na 8 pól, a każdy z graczy posiadał po 16 pionów, poruszających się w każdą stronę o dowolną ilość pól, grano do zbicia wszystkich.

Znana nam dzisiaj postać wykształciła się na Półwyspie Iberyjskim w XV wieku. Wywodzono ją z Alquerque, opartej na arabskiej grze El-Quirkat, nazwanej przez plemiona arabskie zamieszkujących Saharę zamma (damma). Znano ją na pewno w 100 roku n.e.

W Europie upowszechniła się za sprawą Francuzów w XI wieku.

Pierwsze traktaty o grze w warcaby, jakie zachowały się do dnia dzisiejszego pochodzą z hiszpańskiej Walencji, gdzie w 1547 r. wydano El Ingenio o juego de marro, de punta o damas napisany przez Antonia de Torquemadę.

Dzisiaj gra występuje w wielu odmianach, za dyscyplinę sportową uznaje się jedynie warcaby stupolowe, zwane także międzynarodowymi. W większości krajów gra odbywa się na planszy z 64 polami, czasami zastępowanej przez szachownicą. Rozgrywana jest na ciemnych polach planszy o wymiarach 8 na 8 pól, grający czarnymi pionkami (kamieniami) ma widzieć w lewym, dolnym rogu ciemne pole.

Używa się 24 pionków, 12 białych i 12 czarnych. Ustawia się je na ciemniejszych polach tak, aby dwa środkowe rzędy były wolne, pierwszy ruch wykonuje gracz z czarnymi pionkami. Celem gry jest zbicie wszystkich pionków przeciwnika lub uniemożliwienie mu wykonywania ruchu z powodu braku wolnego pola. W sytuacji, kiedy żaden z graczy nie może tego dokonać, wykonując po 15 ruchów bez zmniejszenia liczby pionków, następuje remis. Pionki mogą się poruszać o jedno pole do przodu po przekątnej, na wolne miejsca, mogą być bite tylko do przodu.

Wariantami gry są warcaby polskie (międzynarodowe), dwuliniowe, angielskie, hiszpańskie, włoskie, rosyjskie, czeskie, kanadyjskie, klasyczne (64 pola), wybijanka czyli rosyjskie poddawki gdzie należy pozbywać się własnych kamieni, warcaby tureckie.

W Polsce grano także w warcaby tradycyjne, nie obowiązywała w nich zasada bicia większości, czyli wyboru dowolnego zbicia z jednego z możliwych zbić.

Najstarsze gry planszowe

autor admin | Wrzesień 20th, 2010

Obecnie straciły dużo na popularności na rzecz gier komputerowych. Nadal mają jednak rzesze wiernych fanów, podkreślających ich niewątpliwe walory towarzyskie i integracyjne.

Do najstarszych gier tego typu zaliczamy królewską grę z Ur, znaną już 5000 lat temu w Mezopotamii. W bogatym grobowcu starożytnego miasta Ur znaleziono planszę z 20 polami, 7 pionków czarnych i 7 jasnych, 12 kostek czworościennych stanowiących pełny komplet (obecnie w British Museum w Londynie). Nie znane są dokładne zasady gry, jedynie krótkie wzmianki na glinianych tabliczkach zapisanych pismem klinowym.

Warri to gra planszowa należąca do grupy Mankala, rozpowszechnionej w całej Afryce. Grupa Mankala znana jest na czarnym lądzie już od neolitu, wiele plemion uważało ją za świętą. Od tysiącleci grano w nią na Bliskim Wschodzie i wyspach Azji Południowo-Wschodniej, z niewolnikami dotarła do Ameryki Północnej i Południowej. W Europie jest znana od około 100 lat ale nie zdobyła wielkiej popularności.

Plansza składa się z 12 dołków w 6 kolumnach i 2 rzędach, w każdym z dołków znajduje się po 4 pionki. Celem jest zdobycie maksymalnej liczby pionków.

Równie starożytną metrykę ma azjatyckie go, znane od ponad 4 tys. lat. Legenda głosi, że wymyślił ją cesarz Yao do kształcenia swojego syna, dla ludzi ze Wschodu jest połączeniem nauki, sztuki i sportu. Polskie Stowarzyszenie Go istnieje od 1983 r. w Warszawie i zrzesza największych miłośników gry, organizuje turnieje krajowe i międzynarodowe, utrzymuje także kontakty z Międzynarodową Federacją Go.

Pierwsze miniaturowe plansze do gry młynek pochodzą z epoki brązu (3400-700 p.n.e.), jaką dokładnie spełniały wówczas funkcje, nie jest do końca wiadomo. Być może miały charakter magicznych amuletów, chroniących przed złem i przynoszących szczęście. Gra znana jest na całym świecie od niepamiętnych czasów, posiada tysiące odmian i zasad. W Chinach nazywa się sam-ki i została opisana przez Konfucjusza (551-479 p.n.e.).

W podziemiach krakowskiego kościoła Piotra i Pawła znaleziono pionki do gry w młynka z XI wieku, Szekspir w Śnie nocy letniej opisuje przebieg gry, do której używano planszy wyciętej w torfie.

Do najstarszych gier planszowych należy także tryktrak, znany tysiące lat temu w Egipcie, Mezopotamii, Grecji i Rzymie. Do dzisiaj jest bardzo popularny w Turcji, gdzie nazwano go tavla. Każdy z graczy posiada 15 pionków w różnych kolorach, plansza ma 24 pola (trójkąty), nazwane liniami. Pionki przesuwa się zgodnie z wyrzuconą za pomocą dwóch kostek liczbą oczek.

Gry planszowe od tradycji do współczesności

autor admin | Sierpień 28th, 2010

Starsze plansze posiadają specjalne pola, na których rozgrywane są partie i przesuwane pionki. Liczbę graczy ustalona jest z góry, istnieją także gry przeznaczone tylko dla jednej osoby jak azjatycki mahjong czy znany już we Francji pod koniec XVI wieku samotnik.

Pionki przesuwane są w określonym kierunku lub poruszają się według ściśle określonych zasad. Pola mają różne kształty, lub plansza składa się wyłącznie z miejsc na pionki jak szachy i warcaby. W innych część zajmują pionki a część służy innym celom jak np. popularny Monopoly czy pierwsza planszowa gra fantasy Magia i miecz, wydana przez brytyjską firmę Games Shop w latach 80-tych XX wieku. Gra miała swoją polską wersję, w odmiennej od brytyjskiego pierwowzoru szacie graficznej. Szybko zdobyła wielką popularność, wydano do niej dodatkowe plansze i karty.

W wariantach gry posiadają odmiany krajowe różniące się liczbą graczy, ilością pionków, zasadami ruchu i bicia, rozmiarami planszy itp.

Nowoczesne gry planszowe odchodzą od tradycyjnego podziału na pola. Szatą graficzną nawiązują do tytułu, na którym położone są karty, żetony itd. Występuje jedna plansza wspólna dla wszystkich graczy i mniejsze po jednej dla każdego jak w Puerto Rico czy Książętach Florencji. Gra ta umiejscowiona jest we Włoszech okresu Odrodzenia, a gracze wcielają się w książąt, zatrudniających na swoim dworze artystów i rzemieślników. Wersja oryginalna ukazała się w Niemczech w 2000 r., w Polsce wydaną ją w 2007 r. i od razu zyskała wielką popularność.

Niektóre gry, jak nawiązująca do cyklu arturiańskiego Shadows over Camelot posiadają wiele, atrakcyjnych graficznie plansz, na których scenariusz gry toczy się równocześnie. Daje to możliwość zwiększenia liczby graczy.

Przerabiając starożytne gry na nowoczesne, producenci starają się wyeliminować element losowy, stawiając na zagadki intelektualne i myślenie strategiczne. Dodatkowo wprowadzono elementy tzw. mechaniki gry pozwalającej na bardziej kreatywne prowadzenie rozgrywki, w ten sposób wyeliminowano ściśle określone zasady poruszania się postaci i kolejności graczy, decydują o nich osoby uczestniczące w grze i aktualna sytuacja na planszy.

Do planszowych można zaliczyć gry do rozegrania na kartce papieru – Kółko i krzyżyk, Okręty, Państwa-miasta, Wisielec itp.

Wiele gier planszowych ma swoje wersje komputerowe, istnieją przenośne konsole do gry w szachy czy sudoku.

Gry planszowe i gry dla dzieci

autor admin | Lipiec 26th, 2010

Gry planszowe

Na pewno z naszego wczesnego lub też i trochę późniejszego dzieciństwa pamiętamy czar gier planszowych. Całe wieczory spędzane przy rodzinnych rozgrywkach w remika, w monopoly czy w tradycyjne scrabble zapadały w pamięć niejednemu z nas. Tym bardziej cieszy to, że gry planszowe cieszą się niesłabnącą popularnością wśród najmłodszych i nadal są chętnie uznawaną przez nich rozrywką. Gry sprawiają, że można wysilić wyobraźnię, nauczyć się w łatwy sposób podstawowych zasad współzawodnictwa a także w dość jednak przyjemny sposób nauczyć się przegrywać – bo to także dość trudna sztuka, która nie każdemu się udaje. Można dziecko łatwo nauczyć przegrywać, a nie odczuje tego w bardzo dotkliwy sposób. Czas wolny spędzany na graniu w gry planszowe nie jest czasem zmarnowanym. Mogą poświadczyć to miliony dzieci na całym świecie – w tym także my jako najżywsze tego przykłady. W każdym razie bardzo popularne w Polsce nadal są gry Granna, na przykład Gdzie jest Gacek?  albo Superfarmer. Są one w atrakcyjnej szacie graficznej i naprawdę zachęcają do gry.

Gry dla dzieci

Dzieci są najbardziej wymagającymi odbiorcami wszelkich produktów – nie tylko gier i zabaw. Żeby zadowolić małego łobuza nie wystarczy z reguły jakaś tam zwykła gra – musi być ona pełna zwrotów akcji, atrakcyjna, z fabułą, chociaż z reguły planszowa. Gra musi być nagrodą i urozmaiceniem dnia, musi być czymś, na co dziecko będzie czekało cały dzień, tylko po to, żeby wieczorem móc siąść z rodzicami przy partyjce Superfarmera czy remika. Gry takie pobudzają wyobraźnię i są naprawdę wspaniałym stymulantem rozwoju. Czas wolny, który poświęcamy na granie w gry planszowe jest czasem, który w przyszłości na pewno zaprocentuje. Kto wie, może ten mały człowiek, z którym właśnie gramy w monopoly uczy się właśnie pierwszych zasad biznesu tylko po to, żeby w przyszłości stać się wziętym biznesmenem? Nie możemy przewidzieć, do czego w naszym życiu przyda się kiedyś umiejętność grania w gry. Ja na przykład często ją wykorzystuję na wszelkiego rodzaju biwakach i wyjazdach harcerskich, a to już coś i zawsze się opłaca.

Gry komputerowe, puzzle

autor admin | Lipiec 20th, 2010

Gry komputerowe

Z czego może wynikać tak wielka i wciąż rosnąca popularność gier komputerowych wśród najmłodszych dzieci? Myślę, że to wynika głównie z tego, że rodzice nie mają wystarczająco czasu wolnego na to, żeby spędzać go z dziećmi na grach planszowych. Przez to jedyne gry dla dzieci, jakie znają same dzieci, to tylko te komputerowe. Fajnie, są edukacyjne, fajnie, poszerzają wiedzę, a jednak uważam, że nie są najlepszym, co może spotkać dziecko. Komputerowa gratka, tak powinna się nazywać każda gra komputerowa, bo powinna być nie lada gratka dla dziecka, świętem, niedzielą, a nie codziennością. Gry komputerowe oczywiście przebijają gry planszowe atrakcyjnością, tym, żę jest dźwięk, obraz, film, światło. Są znacznie bardziej atrakcyjne. Poprzez to gry planszowe muszą się coraz to bardziej udoskonalać – ba, prowadzona jest niemalże swoista wojna gier, wojna o tych właśnie najmłodszych klientów. Wprawdzie to sprawia, że gry planszowe naprawdę stają się coraz bardziej konkurencyjne, ale gdzieś gubi się ich duch w niektórych przypadkach.

Puzzle

Innym sposobem na spędzanie czasu wolnego, który można podciągnąć pod gry jest układanie puzzli. Stanowi to zajęcie nie lada wyzwania i to nie tylko dla tych najmłodszych. Tych najmniejszych milusińskich na pewno usatysfakcjonuje ułożenie układanki złożonej z maksymalnie czterdziestu części, jednak już nie lada problemem nawet dla tych najstarszych jest ułożenie czegoś, co części ma około tysiąca, a często nawet i więcej. Bardzo lubie układanie puzzli, bo jest to zajęcie, które angażuje w dużym stopniu mózg w to, co robimy. Nie jest to tak bezmyślne jak czasem bywa siedzenie na grami planszowymi i po raz setny i tysiączny przechodzenie tej samej planszy, i to, że wiemy z góry, jak dana gra się zakończy. Nie jest to wcale proste takie wyzwanie, po razy dziesiąty z kolei przechodzić z dziećmi chińczyka, który nie ma w sobie za grosz akcji, ale jednak jest to także szkołą cierpliwości nie lada. Jak i same dzieci są wyzwaniem nie lada i nie lada szkołą cierpliwości dla własnych rodziców.