Gry kiedyś i dziś

autor admin | Luty 3rd, 2011

Dawne gry

Wiele gier i zabaw zostało już zapomnianych, jednak niektóre wciąż są żywe. Do takich gier należy m.in. gra w klasy. W tej grze wystarczy narysować tytułowe klasy, zebrać koleżanki, znaleźć odpowiedni kamyczek, rzucać i skakać. Ot i cała filozofia. Gra w kozę to również stara gra. Potrzebna jest do tego piłka i ściana budynku oraz minimum trzy osoby. Jeszcze starszą grą, już raczej zapomnianą jest gra w kulki lub dosyć podobna gra w pchełki. Gra w kulki polega na zbieraniu szklanych kulek i zbijaniu nimi kulek przeciwnika. Gdy wygramy, zabieramy kulki przeciwnika. Do zapomnianych należy również gra w gumę, do której potrzebujemy oczywiście gumy (długiej gumy typu guma z majtek). W grę tę muszą grać minimum trzy osoby. Są odpowiednie sposoby skakania przez gumę oraz odpowiednie wyliczanki do tej gry. Wszystkie te gry są raczej słabo znane przez współczesne dzieci, które wolą bawić się gotowymi zabawkami lub grać w gry komputerowe. Szkoda, że niektóre z gier zostały zapomniane, ale to wina rodziców.

Gry sportowe

Świetną rozrywką są także gry sportowe. Do najbardziej popularnych można zaliczyć grę w piłkę nożną, siatkówkę czy koszykówkę. Wszystkie te gry to gry zespołowe, którą cieszą się niesłabnącą popularnością wśród dzieci i młodzieży. Gry te są również elementem lekcji w-fu w szkole. Gry zespołowe bardziej lubią chłopcy, ale nie jest to reguła. Na boisku świetnie radzą sobie także dziewczęta, które nie są tak agresywne jak chłopcy i lepiej radzą sobie z nieporozumieniami. Chłopcy uwielbiają najbardziej grać w piłkę nożną. Ich pragnieniem jest najczęściej granie w przyszłości w prawdziwym klubie piłkarskim. Najpierw grają na boiskach przed blokiem czy w klubach regionalnych typu Orlik. Z kolie w siatkówkę popularną lubią grać dziewczęta. Gry sportowe dają wiele korzyści – rozwijają umiejętność pracy w zespole, a także doskonale kształtują sylwetkę i wpływają na naszą sprawność, poprawiają kondycję, zwiększają wytrzymałość i siłę mięśni. Rzadziej gra się w piłkę ręczną i koszykówkę na podwórkowych boiskach.

Warcaby jako dyscyplina sportowa

autor admin | Październik 20th, 2010

W warcabach rozgrywane są mistrzostwa krajów, kontynentów i świata. Światowa Federacja Warcabowa skupia narodowe organizacje.

Pierwsze regularne rozgrywki w Polsce rozpoczęły się od 1973 r., najpierw odbyły się drużynowe, potem indywidualne Mistrzostwa Polski.

Nadzór nad rozgrywkami i stowarzyszeniami sprawowała Centralna Komisja Gry Warcabowej, potem Polskie Towarzystwo Warcabowe.

W 2004 r. powstał Polski Związek Warcabowy, należący do Światowej Federacji Warcabowej (FMJD). Zajmuje się wspieraniem rozwoju gry jako sportu w dwóch odmianach – warcabach polskich (stupolowych) i klasycznych (64 pola).

Największym sukcesem Polaków było Wicemistrzostwo  Świata Ewy Schalley w 1997 r., brąz w Drużynowych Mistrzostwach Świata w Weronie w 1989 r. oraz brązowy medal zdobyty przez Natalię Sadowską w Mistrzostwach Europy Kobiet w 2010 r.

Najbardziej prestiżową odmianą gry są warcaby międzynarodowe, obecnie niepokonanym, dziesięciokrotnym mistrzem świata w tej dyscyplinie był Rosjanin Aleksej Czyżow, nad szachownicą spędził 36 lat.

Wielką sławą do dzisiaj cieszy się przedwojenny Mistrz Świata, Maurycy Reichenbach, urodzony w Polsce, skąd wyjechał w wieku 9 lat do Francji.

Centrum znajduje się w Holandii, w lidze grają prawie wszyscy najlepsi zawodnicy na świecie, ale to Rosjan uważa się za najwybitniejszych przedstawicieli warcabów. Duża liczba świetnych zawodników gra w krajach afrykańskich, głównie z byłych kolonii francuskich.

Podczas Mistrzostw Świata w warcabach 64-polowych, rozgrywa się mniejsze mecze, aby uniknąć dużej liczby remisów. Losowo wybiera się pierwsze posunięcia, następnie gra dwie partie z wylosowanymi posunięciami i zmianą kolorów.

Marion Tinsley od 1954 r. przez 40 lat pozostawał niekwestionowanym mistrzem w warcabach angielskich, w tym czasie przegrał tylko 9 partii. W 1994 r. stracił tytuł na rzecz programu komputerowego Chinook.

W 2007 r. jego twórcy udowodnili że pokonanie Chinooka jest niemożliwe, ponieważ został wyposażony w idealny algorytm gry w warcaby angielskie. Twórca pragramu to Johnatan Schaeffer, pracownik Uniwersytetu Alberty w kanadyjskim mieście Edmonton, pozostali programiści: Rob Lake, Paul Lu, Martin Bryant i Norman Treloar.

Ogłosili publicznie że, Chinkook posiada informacje o wszystkich 500 trylionach możliwości ustawień w jakich mogą się znaleźć piony. W przypadku kiedy żaden z graczy nie popełni błędu, gra musi się zakończyć remisem.

Szachy, gra królów II

autor admin | Październik 16th, 2010

Pierwszy polski podręcznik szachowy, napisany w latach 1602-1610 przez wojewodę poznańskiego Jana Ostroroga, opierał się w znacznej mierze na dziele hiszpańskiego mistrza szchowego Ruya Lopez de Segura (1530-1580).

Ruy Lopez był duchownym, służącym na dworze Filipa II hiszpańskiego, mecenasa sztuki i wielkiego miłośnika szachów. Podczas podróży do Włoch Ruy grał z włoskimi mistrzami jak Leonardo di Bona i Paolo Boi, którzy odwiedzali go również w Madrycie. W 1575 r. rozegrano mecz z wysokimi nagrodami ufundowanymi przez króla, zwycięzcą miał zostać ten, kto wygra trzy partie z rzędu. Wydarzenie to można uznać za pierwszy międzynarodowy turniej szachowy.

W 1561 r. Ruy wydał traktat Libro de la invencion liberal y el arte del juego del Axedrez (Księga o odkryciach i sztuce gry w szachy). Była to pierwsza próba usystematyzowania i oceny znanych do tej pory otwarć szachowych (wprowadził pojęcie gambit).

W połowie XVIII wieku Franciszek Philidor (muzyk na dworze Ludwika XV, uznany za cudowne dziecko) i Filip Stamma urodzony w 1705 r. w syryjskim Aleppo, otwarli nowy etap teorii i praktyki.

W XIX wieku pojawili się mistrzowie, jak: w Anglii Howard Stauton, we Francji Louis de la Bourdonnais, w Niemczech Adolf Anderssen, urodzony w 1818 r. we Wrocławiu. W Rosji niepokonany był Aleksander Pietrow, założyciel Petersburskiego Towarzystwa Miłośników Gry Szachowej.

W 1886 r. rozegrano pierwszy oficjalny mecz o tytuł mistrza świata pomiędzy polskim szachistom, urodzonym w Lublinie w 1842 r. Janem Zukertotem a reprezentującym Austro-Węgry Wilhelmem Steinitzem, który wygrał ten ostatni.

Pierwszy powszechny turniej międzynarodowy rozegrano w Londynie w 1851 r. (zwyciężył Adolf Anderssen), w 1924 r. powstała Międzynarodowa Federacja Szachowa z siedzibą w Paryżu, zrzeszająca narodowe związki szachowe z całego świata. Od tego roku rozpoczęła organizowanie olimpiad szachowych co 2 lata pomiędzy reprezentacjami narodowymi, nominowanymi przez narodowe związki szachowe skupione w Federacji. Trzy lata później zaczęły się odbywać także mistrzostwa świata kobiet.

Od lat 50-tych XX w. partnerem rozgrywek szachowych został komputer, potem zaczęto grać przez Internet z przeciwnikami z całego świata. W 2008 roku rozegrano pierwszą partię z kosmosu, zakończyła się zwycięstwem astronauty z USA Grega Chamitoffa, przebywającego na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

Warcaby

autor admin | Październik 10th, 2010

Twórcą gry miał być egipski bóg Tot, patron mądrości i pisma. Według legendarnej tradycji greckiej, grę wymyślił Palamades, podczas oblężenia Troi.

Grecka Petteia czyli kamyki, została przekształcona przez Rzymian w grę w rozbójników, Latrunculi. Nie zachował się niestety żaden kompletny opis tej gry, wiadomo że grano na planszy 8 na 8 pól, a każdy z graczy posiadał po 16 pionów, poruszających się w każdą stronę o dowolną ilość pól, grano do zbicia wszystkich.

Znana nam dzisiaj postać wykształciła się na Półwyspie Iberyjskim w XV wieku. Wywodzono ją z Alquerque, opartej na arabskiej grze El-Quirkat, nazwanej przez plemiona arabskie zamieszkujących Saharę zamma (damma). Znano ją na pewno w 100 roku n.e.

W Europie upowszechniła się za sprawą Francuzów w XI wieku.

Pierwsze traktaty o grze w warcaby, jakie zachowały się do dnia dzisiejszego pochodzą z hiszpańskiej Walencji, gdzie w 1547 r. wydano El Ingenio o juego de marro, de punta o damas napisany przez Antonia de Torquemadę.

Dzisiaj gra występuje w wielu odmianach, za dyscyplinę sportową uznaje się jedynie warcaby stupolowe, zwane także międzynarodowymi. W większości krajów gra odbywa się na planszy z 64 polami, czasami zastępowanej przez szachownicą. Rozgrywana jest na ciemnych polach planszy o wymiarach 8 na 8 pól, grający czarnymi pionkami (kamieniami) ma widzieć w lewym, dolnym rogu ciemne pole.

Używa się 24 pionków, 12 białych i 12 czarnych. Ustawia się je na ciemniejszych polach tak, aby dwa środkowe rzędy były wolne, pierwszy ruch wykonuje gracz z czarnymi pionkami. Celem gry jest zbicie wszystkich pionków przeciwnika lub uniemożliwienie mu wykonywania ruchu z powodu braku wolnego pola. W sytuacji, kiedy żaden z graczy nie może tego dokonać, wykonując po 15 ruchów bez zmniejszenia liczby pionków, następuje remis. Pionki mogą się poruszać o jedno pole do przodu po przekątnej, na wolne miejsca, mogą być bite tylko do przodu.

Wariantami gry są warcaby polskie (międzynarodowe), dwuliniowe, angielskie, hiszpańskie, włoskie, rosyjskie, czeskie, kanadyjskie, klasyczne (64 pola), wybijanka czyli rosyjskie poddawki gdzie należy pozbywać się własnych kamieni, warcaby tureckie.

W Polsce grano także w warcaby tradycyjne, nie obowiązywała w nich zasada bicia większości, czyli wyboru dowolnego zbicia z jednego z możliwych zbić.

Szachy, gra królów

autor admin | Październik 4th, 2010

Początki tej szlachetnej gry wiąże się z Indiami, według zachowanych źródeł pisanych były także znane w VI wieku w Persji, skąd przywieziono je w darze od jednego z indyjskich władców.

Na dworze szachów indyjska czaturanga zmieniła się w czatrang, a po opanowaniu kraju przez Arabów – w szatrandż.

Do Europy trafiły we wczesnym średniowieczu drogą kontaktów ze światem arabskim, z Sycylii i południowego Półwyspu Iberyjskiego powędrowały do Włoch, Hiszpanii, Francji, Niemiec, Anglii i Skandynawii, gdzie archeolodzy znajdują figury szachowe z X-XI wieku. Do Czech trafiły z kupcami włoskimi zdążającymi na północ.

Na terenach obecnej Rosji, która miała kontakty z cesarstwem bizantyjskim i światem arabskim, szachy pojawiły się dużo wcześniej, prawdopodobnie już w VIII wieku, bezpośrednio z Iranu i Środkowej Azji.

Do Polski mogły trafić z różnych źródeł, z Rusi lub Czech wraz z kupcami lub na drodze kontaktów dyplomatycznych, za sprawą kupców arabskich lub poprzez kontakty ze Skandynawią. Liczba wczesnych znalezisk jest zbyt mała by jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie.

Jak dużą rolę odgrywały w późniejszej kulturze naszego kraju, możemy się dowiedzieć na przykład z utworu Jana Kochanowskiego, który opisuje je jako grę królewską, chociaż uwielbiali ją także szlachetnie urodzeni i mieszczanie.

Największy rozkwit nastąpił w okresie renesansu, szczególnie na południu Europy w Hiszpanii i Włoszech. Dzięki teoretykom jak Gioachino Greco, Ruya Lopez i Alessandro Salvio, szachy stały się prawdziwą sztuką.

Greco napisał i wydał w 1620 r. Traktat o szlachetnej grze w szachy, przechowywany do dzisiaj w Bibliotece Korsykańskiej w Rzymie. Wybrał się także w podróż po Europie, w poszukiwaniu godnych przeciwników, ucząc i sprzedając traktaty o grze zdobył pokaźną fortunę. Na dworze Filipa IV w Hiszpanii pokonał swojego mistrza i nauczyciela Mariano Morano, potem niespokojny duch pognał go do Ameryki, gdzie zmarł na zarazę w wieku niespełna 30 lat.

W Anglii, już po śmierci Greco wydano jego traktat: Królewska gra w szachy z miniaturami przedstawiającymi kompletne partie. Do dzisiaj są wspaniałym materiałem do nauki, zaskakują pomysłowością, jego nazwiskiem nazwano kilka debiutów (początkowych faz partii) jak obrona Greco, gambit, kontrgambit w debiucie gońca i wariant w partii włoskiej.

Piłka nożna, pasja życia

autor admin | Wrzesień 25th, 2010

Coraz częściej kojarzona z milionowymi kontraktami, wielkim przepychem i fleszami reporterów. Kibice narzekają na wielkie pieniądze wypaczające idee wspaniałej dyscypliny sportowej, żałują że ekstraklasę czy Mundial mogą oglądnąć tylko w telewizji.

Nie wszyscy wybitni zawodnicy zdecydowali się wybrać taką drogę. Marcos Evangelista de Moraes, znany jako Cafu, pochodzi z Brazylii i w swojej karierze zdobył dwa Mistrzostwa Świata, Puchar Europy z AC Milan i inne nagrody. Po wygaśnięciu kontraktu z klubem z Mediolanu w 2008 r. nie chciał zrezygnować ze swojej największej pasji, jaką była piłka nożna. Podpisał kontrakt z angielskim zespołem Garforth Town, z zaledwie 15-tysięcznego miasta w północnej Anglii. Występuje w Northern Premier Leauge One North, która jest odpowiednikiem polskiej 8 ligi, co stanowi znaczne przejście dla byłego obrońcy Romy i AC Milanu.

Nie jest jedynym wybitnym zawodnikiem grającym w tym zespole, w 2004 r. dołączył do niego na miesiąc rozgrywający Sokrates i Careca. Karierę kończył tam także Lee Sharpe, były pomocnik Manchester United.

Zawodnicy mówią że do amatorskiego zespołu nie przyciągnęła ich wysoka gaża, właściciel klubu Simon Clifford ujawnił, że Sokratesowi nie płaci w ogóle.

36-letni Ryan Giggs przyznaje  że piłka nożna to jego życie, ale nie będzie w nią grał w wieku 40 lat i musi poszukać innego sposobu na pozostanie w grze. Grę zamierza zakończyć grając na szczycie, nie chce kontynuować kariery w niższych ligach.

Pelé a właściwie Edson Arantes de Nascimento, od dzieciństwa był związany z futbolem, za sprawą ojca – środkowego napastnika. Talent odkrył były reprezentant Brazylii, Waldemar de Brito i zachwycony niezwykłymi umiejętnościami, uczynił go piłkarzem Santos FC, gdzie Pele zadebiutował w wieku 15 lat. Dwa lata później zagrał pierwszy mecz w reprezentacji Brazylii z Argentyną. Pomimo młodego wieku trener zabrał go na Mistrzostwa Świata w Szwecji i wystawił do pierwszego składu, drużyna wygrała wówczas mistrzostwa. Znakomita kariera trwała do 1974 r., kiedy zadecydował o rezygnacji, pożegnalny mecz oglądało z trybun ponad 200 tys. kibiców.

Po pewnym czasie kontynuował grę w amerykańskim klubie New York Cosmos, po raz ostatni wystąpił w październiku 1977 r. Przez jakiś czas był dyrektorem sportowym Santosu a w 1995 r. wybrano go ministrem sportu Brazylii, stanowisko sprawował przez 3 lata. W 1999 r. Międzynarodowy Komitet Olimpijski ogłosił Pelé najlepszym sportowcem XX wieku.

Najstarsze gry planszowe

autor admin | Wrzesień 20th, 2010

Obecnie straciły dużo na popularności na rzecz gier komputerowych. Nadal mają jednak rzesze wiernych fanów, podkreślających ich niewątpliwe walory towarzyskie i integracyjne.

Do najstarszych gier tego typu zaliczamy królewską grę z Ur, znaną już 5000 lat temu w Mezopotamii. W bogatym grobowcu starożytnego miasta Ur znaleziono planszę z 20 polami, 7 pionków czarnych i 7 jasnych, 12 kostek czworościennych stanowiących pełny komplet (obecnie w British Museum w Londynie). Nie znane są dokładne zasady gry, jedynie krótkie wzmianki na glinianych tabliczkach zapisanych pismem klinowym.

Warri to gra planszowa należąca do grupy Mankala, rozpowszechnionej w całej Afryce. Grupa Mankala znana jest na czarnym lądzie już od neolitu, wiele plemion uważało ją za świętą. Od tysiącleci grano w nią na Bliskim Wschodzie i wyspach Azji Południowo-Wschodniej, z niewolnikami dotarła do Ameryki Północnej i Południowej. W Europie jest znana od około 100 lat ale nie zdobyła wielkiej popularności.

Plansza składa się z 12 dołków w 6 kolumnach i 2 rzędach, w każdym z dołków znajduje się po 4 pionki. Celem jest zdobycie maksymalnej liczby pionków.

Równie starożytną metrykę ma azjatyckie go, znane od ponad 4 tys. lat. Legenda głosi, że wymyślił ją cesarz Yao do kształcenia swojego syna, dla ludzi ze Wschodu jest połączeniem nauki, sztuki i sportu. Polskie Stowarzyszenie Go istnieje od 1983 r. w Warszawie i zrzesza największych miłośników gry, organizuje turnieje krajowe i międzynarodowe, utrzymuje także kontakty z Międzynarodową Federacją Go.

Pierwsze miniaturowe plansze do gry młynek pochodzą z epoki brązu (3400-700 p.n.e.), jaką dokładnie spełniały wówczas funkcje, nie jest do końca wiadomo. Być może miały charakter magicznych amuletów, chroniących przed złem i przynoszących szczęście. Gra znana jest na całym świecie od niepamiętnych czasów, posiada tysiące odmian i zasad. W Chinach nazywa się sam-ki i została opisana przez Konfucjusza (551-479 p.n.e.).

W podziemiach krakowskiego kościoła Piotra i Pawła znaleziono pionki do gry w młynka z XI wieku, Szekspir w Śnie nocy letniej opisuje przebieg gry, do której używano planszy wyciętej w torfie.

Do najstarszych gier planszowych należy także tryktrak, znany tysiące lat temu w Egipcie, Mezopotamii, Grecji i Rzymie. Do dzisiaj jest bardzo popularny w Turcji, gdzie nazwano go tavla. Każdy z graczy posiada 15 pionków w różnych kolorach, plansza ma 24 pola (trójkąty), nazwane liniami. Pionki przesuwa się zgodnie z wyrzuconą za pomocą dwóch kostek liczbą oczek.

Gry planszowe od tradycji do współczesności

autor admin | Sierpień 28th, 2010

Starsze plansze posiadają specjalne pola, na których rozgrywane są partie i przesuwane pionki. Liczbę graczy ustalona jest z góry, istnieją także gry przeznaczone tylko dla jednej osoby jak azjatycki mahjong czy znany już we Francji pod koniec XVI wieku samotnik.

Pionki przesuwane są w określonym kierunku lub poruszają się według ściśle określonych zasad. Pola mają różne kształty, lub plansza składa się wyłącznie z miejsc na pionki jak szachy i warcaby. W innych część zajmują pionki a część służy innym celom jak np. popularny Monopoly czy pierwsza planszowa gra fantasy Magia i miecz, wydana przez brytyjską firmę Games Shop w latach 80-tych XX wieku. Gra miała swoją polską wersję, w odmiennej od brytyjskiego pierwowzoru szacie graficznej. Szybko zdobyła wielką popularność, wydano do niej dodatkowe plansze i karty.

W wariantach gry posiadają odmiany krajowe różniące się liczbą graczy, ilością pionków, zasadami ruchu i bicia, rozmiarami planszy itp.

Nowoczesne gry planszowe odchodzą od tradycyjnego podziału na pola. Szatą graficzną nawiązują do tytułu, na którym położone są karty, żetony itd. Występuje jedna plansza wspólna dla wszystkich graczy i mniejsze po jednej dla każdego jak w Puerto Rico czy Książętach Florencji. Gra ta umiejscowiona jest we Włoszech okresu Odrodzenia, a gracze wcielają się w książąt, zatrudniających na swoim dworze artystów i rzemieślników. Wersja oryginalna ukazała się w Niemczech w 2000 r., w Polsce wydaną ją w 2007 r. i od razu zyskała wielką popularność.

Niektóre gry, jak nawiązująca do cyklu arturiańskiego Shadows over Camelot posiadają wiele, atrakcyjnych graficznie plansz, na których scenariusz gry toczy się równocześnie. Daje to możliwość zwiększenia liczby graczy.

Przerabiając starożytne gry na nowoczesne, producenci starają się wyeliminować element losowy, stawiając na zagadki intelektualne i myślenie strategiczne. Dodatkowo wprowadzono elementy tzw. mechaniki gry pozwalającej na bardziej kreatywne prowadzenie rozgrywki, w ten sposób wyeliminowano ściśle określone zasady poruszania się postaci i kolejności graczy, decydują o nich osoby uczestniczące w grze i aktualna sytuacja na planszy.

Do planszowych można zaliczyć gry do rozegrania na kartce papieru – Kółko i krzyżyk, Okręty, Państwa-miasta, Wisielec itp.

Wiele gier planszowych ma swoje wersje komputerowe, istnieją przenośne konsole do gry w szachy czy sudoku.

Gry strategiczne uzależniają?

autor admin | Sierpień 19th, 2010

Gry strategiczne

Gry strategiczne to naprawdę duża rzecz. Duża i tylko dla wytrwałych, bowiem wymagają one od gracza całkiem sporo. Na początek logicznego myślenia, także skutecznego planowania i opracowywania strategii, często także dłuższego czasu i większego zaangażowania. Gry strategiczne mogą się oczywiście odbywać w wirtualnej rzeczywistości, ale jest jednak atrakcyjniejsza forma tego typu rozrywki. Bowiem istnieją całe społeczności, które zajmują się organizowaniem tego rodzaju gier na ogromnych makietach z ręcznie wykonanymi figurkami postaci. To zdecydowania wykracza poza ramy prostej rozrywki, za to może być bardzo interesującym hobby. Czasami gry strategiczne są oparte na motywach jakichś bardziej znanych, historycznych konfliktów zbrojnych. Najczęściej jednak ich akcja jest osadzona w fantastycznych światach, a ich bohaterami są fantastyczne istoty. Nie wszyscy miłośnicy takich gier faktycznie w nie grają, niektórzy na przykład zajmują się wyłącznie malowaniem figurek bohaterów lub tworzeniem makiet.

Uzależnienie od gier

Przypadki, które świadczyłyby o tym, że uzależnienie od gier jest śmiertelne, jak dotąd chyba nie zostały odnotowane przez niezwykle czujny świat mediów. To oczywiście nie oznacza, że tego rodzaju uzależnienie nie jest niebezpieczne dla zdrowia. Ciągłe granie na komputerze czy playstation z pewnością nie robi dobrze na wzrok czy układ kostny. Tutaj kłopotów potencjalny uzależniony może się nabawić dopiero w dłuższej perspektywie. Natomiast większe problemy mogą się pojawiać bardzo szybko w innych sferach życia. Na przykład, gdy będziemy ciągle grali, kosztem rodziny, szkoły, pracy, czyli tak naprawdę normalnego, zdrowego funkcjonowania w społeczeństwie. Uzależniony zapytany czy granie przypadkiem nie jest dla niego problemem raczej bez wahania zaprzeczy. Prawdopodobnie zorientuje się, że coś nie jest w porządku, gdy żona się wyprowadzi albo szef przyśle wypowiedzenia. Jaki jest najprostszy sposób na przekonanie się czy już jest problem, poza obserwacjami oczywiście? Otóż bardzo prosty, zapamiętałemu graczowi trzeba po prostu wyjąć wtyczkę od zasilania komputera. Jeżeli wpadnie w najprawdziwszy szał, to coś jest na rzeczy i przydałby się specjalista.

Gry logiczne i komputerowe

autor admin | Sierpień 17th, 2010

Gry komputerowe

Gry komputerowe, to coś do czego nie potrzebujemy partnera i co z pewnością znakomicie nadaje się do zabicia czasu. Tego rodzaju rozrywka nie wymaga nawet inwestycji, grać możemy za darmo on-line i to w najróżniejsze gry. Oczywiście większość tego co jest dostępne w sieci nie jest szczególnie wysublimowana, najczęściej są to dosyć proste gry, które mogą nie zaspokoić potrzeb prawdziwego konesera. Sytuacja więc trochę się komplikuje, kiedy chcemy zagrać w coś ambitnego albo szczególnie nowego. Wtedy już to będzie pewna inwestycja, bo taką grę trzeba będzie po porostu kupić. Ale jeśli już jesteśmy fanami takiej rozrywki zawsze możemy znaleźć ludzi o podobnych zainteresowaniach i umówić się z nimi na wymianę nowości. Wówczas każdy kupi po jednej grze i będzie mógł się wymieniać z pozostałymi fascynatami. Kwestie techniczne, czyli kto pożycza komu, a jakiej kolejności i na jak długo pozostają do ustalenia. Przy okazji takiej wymiany płyt jest możliwość spotkania się ze znajomymi, co też ma swoją niekwestionowaną wartość.

Gry logiczne

Gry logiczne mogą też przybierać bardzo różne formy. Elementy logiczne może zwierać gra w karty, ale też gra planszowa czy zespołowa, taka jak na przykład scrable. Najczęściej jednak to po prostu podkategoria gier komputerowych. Chociaż czasami trudno podejrzewać niektóre gry o nadmiar miejsca na myślenie, mieszczą się one właśnie wśród gier logicznych. Dotyczy to na przykład popularnych gier typu „usuń trzy” w których trzeba myszką pozbywać się kolorowych kwadracików tego samego koloru. Wielkiej filozofii w tym nie ma, ale zawsze to jakaś namiastka myślenia. Nieco lepiej jest z grami typu escape, czyli znajdź wyjście. Bardziej rozwijające mogą być gry typu „przesuwanka”, gdzie najczęściej przy pomocy określonej liczby ruchów trzeba uwolnić jakiś element z zamknięcia. Tego rodzaju gierki są dostępne on-line za darmo i raczej nie należą do szczególnie wyszukanych. Dobre są do zabijania czasu. Jeśli ktoś marzy jednak o większej uczcie logicznej, powinien się raczej udać do stosownego sklepu, w którym nabędzie ambitniejszą grę z tego gatunku.