Diablo 3

autor admin | Czerwiec 13th, 2011

W tym artykule napiszę o grze, która tak naprawdę jeszcze nie wyszła. Mowa tutaj o Diablo 3, wspaniałej produkcji firmy Blizzard Entertainment, której poprzednie części podobnie jak i inne gry tego studia podbiły serca milionów graczy na całym naszym świecie. Diablo 3 to produkcja naprawdę doskonała, ciesząca się ogromną popularnością w naszym świecie. Już wersja beta przyciągnęła do siebie miliony fanów z całego świata. Oczywiście Diablo 3 to produkcja na wszech miar doskonała. Sam miałem okazję pobrać w tą gierkę ostatnio i naprawdę jestem pod wrażeniem tego co dokonali ludzie z Blizzarda, a to przecież była dopiero wersja beta, która na pewno jeszcze doczeka się wielu poprawek różnego rodzaju. Oczywiście Diablo 3 to gra, którą można kochać, którą nie trzeba, ale na pewno można kochać. Blizzard jednak nie śpieszy się z wydaniem tej gry. Mówi się, że na pewno zostanie wydana ona w roku 2012, ale nie jest to na 100% pewne znając ślamazarne tempo Blizzarda, ale oni mogą sobie na to pozwolić. Diablo 2 było wspaniałe, ale bardziej mroczne, Diablo 3 zapowiada nieco bardziej stylową grafikę, bardziej cukierkową, ale co widać po becie starzy wyjadacze nie mają się, co martwić, bo to wciąż bardzo mroczna produkcja. Nieco zmianie uległa również oprawa muzyczna, jednak dalej jest to raczej mroczna gotycka muzyka. Sam silnik gry to trójwymiar, jednak utrzymany w starszej stylistyce rzutu izometrycznego. Sam styl rozgrywki jest za to naprawdę bardzo podobny. Na razie nie wiadomo, czy Diablo 3 zostanie wydane także na konsole nowej generacji, a raczej obecnej generacji. Plotki głoszą, że tak się w istocie stanie, ale nic pewnego pod tym względem nie można jeszcze powiedzieć, a szkoda. Diablo 3 jednak na pewno w końcu powstanie, jak szybko na razie nie wiadomo, a co za tym idzie nie radzę jeszcze zamawiać tej gry przedpremierowo, do tej wydania może jeszcze trochę minąć, na razie zapraszam wszystkich do pogrania w wersję beta.

Szachy, gra królów II

autor admin | Październik 16th, 2010

Pierwszy polski podręcznik szachowy, napisany w latach 1602-1610 przez wojewodę poznańskiego Jana Ostroroga, opierał się w znacznej mierze na dziele hiszpańskiego mistrza szchowego Ruya Lopez de Segura (1530-1580).

Ruy Lopez był duchownym, służącym na dworze Filipa II hiszpańskiego, mecenasa sztuki i wielkiego miłośnika szachów. Podczas podróży do Włoch Ruy grał z włoskimi mistrzami jak Leonardo di Bona i Paolo Boi, którzy odwiedzali go również w Madrycie. W 1575 r. rozegrano mecz z wysokimi nagrodami ufundowanymi przez króla, zwycięzcą miał zostać ten, kto wygra trzy partie z rzędu. Wydarzenie to można uznać za pierwszy międzynarodowy turniej szachowy.

W 1561 r. Ruy wydał traktat Libro de la invencion liberal y el arte del juego del Axedrez (Księga o odkryciach i sztuce gry w szachy). Była to pierwsza próba usystematyzowania i oceny znanych do tej pory otwarć szachowych (wprowadził pojęcie gambit).

W połowie XVIII wieku Franciszek Philidor (muzyk na dworze Ludwika XV, uznany za cudowne dziecko) i Filip Stamma urodzony w 1705 r. w syryjskim Aleppo, otwarli nowy etap teorii i praktyki.

W XIX wieku pojawili się mistrzowie, jak: w Anglii Howard Stauton, we Francji Louis de la Bourdonnais, w Niemczech Adolf Anderssen, urodzony w 1818 r. we Wrocławiu. W Rosji niepokonany był Aleksander Pietrow, założyciel Petersburskiego Towarzystwa Miłośników Gry Szachowej.

W 1886 r. rozegrano pierwszy oficjalny mecz o tytuł mistrza świata pomiędzy polskim szachistom, urodzonym w Lublinie w 1842 r. Janem Zukertotem a reprezentującym Austro-Węgry Wilhelmem Steinitzem, który wygrał ten ostatni.

Pierwszy powszechny turniej międzynarodowy rozegrano w Londynie w 1851 r. (zwyciężył Adolf Anderssen), w 1924 r. powstała Międzynarodowa Federacja Szachowa z siedzibą w Paryżu, zrzeszająca narodowe związki szachowe z całego świata. Od tego roku rozpoczęła organizowanie olimpiad szachowych co 2 lata pomiędzy reprezentacjami narodowymi, nominowanymi przez narodowe związki szachowe skupione w Federacji. Trzy lata później zaczęły się odbywać także mistrzostwa świata kobiet.

Od lat 50-tych XX w. partnerem rozgrywek szachowych został komputer, potem zaczęto grać przez Internet z przeciwnikami z całego świata. W 2008 roku rozegrano pierwszą partię z kosmosu, zakończyła się zwycięstwem astronauty z USA Grega Chamitoffa, przebywającego na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

Szachy, gra królów

autor admin | Październik 4th, 2010

Początki tej szlachetnej gry wiąże się z Indiami, według zachowanych źródeł pisanych były także znane w VI wieku w Persji, skąd przywieziono je w darze od jednego z indyjskich władców.

Na dworze szachów indyjska czaturanga zmieniła się w czatrang, a po opanowaniu kraju przez Arabów – w szatrandż.

Do Europy trafiły we wczesnym średniowieczu drogą kontaktów ze światem arabskim, z Sycylii i południowego Półwyspu Iberyjskiego powędrowały do Włoch, Hiszpanii, Francji, Niemiec, Anglii i Skandynawii, gdzie archeolodzy znajdują figury szachowe z X-XI wieku. Do Czech trafiły z kupcami włoskimi zdążającymi na północ.

Na terenach obecnej Rosji, która miała kontakty z cesarstwem bizantyjskim i światem arabskim, szachy pojawiły się dużo wcześniej, prawdopodobnie już w VIII wieku, bezpośrednio z Iranu i Środkowej Azji.

Do Polski mogły trafić z różnych źródeł, z Rusi lub Czech wraz z kupcami lub na drodze kontaktów dyplomatycznych, za sprawą kupców arabskich lub poprzez kontakty ze Skandynawią. Liczba wczesnych znalezisk jest zbyt mała by jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie.

Jak dużą rolę odgrywały w późniejszej kulturze naszego kraju, możemy się dowiedzieć na przykład z utworu Jana Kochanowskiego, który opisuje je jako grę królewską, chociaż uwielbiali ją także szlachetnie urodzeni i mieszczanie.

Największy rozkwit nastąpił w okresie renesansu, szczególnie na południu Europy w Hiszpanii i Włoszech. Dzięki teoretykom jak Gioachino Greco, Ruya Lopez i Alessandro Salvio, szachy stały się prawdziwą sztuką.

Greco napisał i wydał w 1620 r. Traktat o szlachetnej grze w szachy, przechowywany do dzisiaj w Bibliotece Korsykańskiej w Rzymie. Wybrał się także w podróż po Europie, w poszukiwaniu godnych przeciwników, ucząc i sprzedając traktaty o grze zdobył pokaźną fortunę. Na dworze Filipa IV w Hiszpanii pokonał swojego mistrza i nauczyciela Mariano Morano, potem niespokojny duch pognał go do Ameryki, gdzie zmarł na zarazę w wieku niespełna 30 lat.

W Anglii, już po śmierci Greco wydano jego traktat: Królewska gra w szachy z miniaturami przedstawiającymi kompletne partie. Do dzisiaj są wspaniałym materiałem do nauki, zaskakują pomysłowością, jego nazwiskiem nazwano kilka debiutów (początkowych faz partii) jak obrona Greco, gambit, kontrgambit w debiucie gońca i wariant w partii włoskiej.

Piłka nożna, pasja życia

autor admin | Wrzesień 25th, 2010

Coraz częściej kojarzona z milionowymi kontraktami, wielkim przepychem i fleszami reporterów. Kibice narzekają na wielkie pieniądze wypaczające idee wspaniałej dyscypliny sportowej, żałują że ekstraklasę czy Mundial mogą oglądnąć tylko w telewizji.

Nie wszyscy wybitni zawodnicy zdecydowali się wybrać taką drogę. Marcos Evangelista de Moraes, znany jako Cafu, pochodzi z Brazylii i w swojej karierze zdobył dwa Mistrzostwa Świata, Puchar Europy z AC Milan i inne nagrody. Po wygaśnięciu kontraktu z klubem z Mediolanu w 2008 r. nie chciał zrezygnować ze swojej największej pasji, jaką była piłka nożna. Podpisał kontrakt z angielskim zespołem Garforth Town, z zaledwie 15-tysięcznego miasta w północnej Anglii. Występuje w Northern Premier Leauge One North, która jest odpowiednikiem polskiej 8 ligi, co stanowi znaczne przejście dla byłego obrońcy Romy i AC Milanu.

Nie jest jedynym wybitnym zawodnikiem grającym w tym zespole, w 2004 r. dołączył do niego na miesiąc rozgrywający Sokrates i Careca. Karierę kończył tam także Lee Sharpe, były pomocnik Manchester United.

Zawodnicy mówią że do amatorskiego zespołu nie przyciągnęła ich wysoka gaża, właściciel klubu Simon Clifford ujawnił, że Sokratesowi nie płaci w ogóle.

36-letni Ryan Giggs przyznaje  że piłka nożna to jego życie, ale nie będzie w nią grał w wieku 40 lat i musi poszukać innego sposobu na pozostanie w grze. Grę zamierza zakończyć grając na szczycie, nie chce kontynuować kariery w niższych ligach.

Pelé a właściwie Edson Arantes de Nascimento, od dzieciństwa był związany z futbolem, za sprawą ojca – środkowego napastnika. Talent odkrył były reprezentant Brazylii, Waldemar de Brito i zachwycony niezwykłymi umiejętnościami, uczynił go piłkarzem Santos FC, gdzie Pele zadebiutował w wieku 15 lat. Dwa lata później zagrał pierwszy mecz w reprezentacji Brazylii z Argentyną. Pomimo młodego wieku trener zabrał go na Mistrzostwa Świata w Szwecji i wystawił do pierwszego składu, drużyna wygrała wówczas mistrzostwa. Znakomita kariera trwała do 1974 r., kiedy zadecydował o rezygnacji, pożegnalny mecz oglądało z trybun ponad 200 tys. kibiców.

Po pewnym czasie kontynuował grę w amerykańskim klubie New York Cosmos, po raz ostatni wystąpił w październiku 1977 r. Przez jakiś czas był dyrektorem sportowym Santosu a w 1995 r. wybrano go ministrem sportu Brazylii, stanowisko sprawował przez 3 lata. W 1999 r. Międzynarodowy Komitet Olimpijski ogłosił Pelé najlepszym sportowcem XX wieku.

MMORPG

autor admin | Wrzesień 15th, 2010

Pełny tytuł tego gatunku gier brzmi Massive Multiplayer Online Role Playing Game (jak na razie nie ma polskiego tłumaczenia).

Mogą w nich grać równocześnie nawet tysiące uczestników jednocześnie, używając przeglądarki internetowej, obecny rekord to 25 tys. graczy zalogowanych równocześnie na jednym serwerze on-line.

Wykreowana przez twórców rzeczywistość osadzona jest w realiach różnych gatunków literackich, najczęściej fantasy lub science fiction. Nasz bohater (awatar) wykonuje różne zadania jak zabijanie potworów, szukanie zaginionych rzeczy i osób w zamian za co awansuje na kolejne poziomy rozwoju.

Teoretycznie gry są darmowe, jednak od wykupienia konta członkowskiego zależy dostęp do nowych umiejętności, map, przedmiotów i ułatwień. System zapłaty określa się najczęściej jako P2P (Pay to Play – Zapłać żeby grać).

W grach spotkamy dwa rodzaje postaci, generowane komputerowo jak sprzedawcy, uzdrowiciele, bestie do zabicia itp. oraz rzeczywiści gracze PC (Player Character). Zależnie od występującej rzeczywistości podzieleni są na klasy np. mag, wojownik, paladyn czy druid. Każda z nich ma charakterystyczne umiejętności np. mag może atakować na odległość ale jest kiepski w bezpośredniej potyczce itp. Nacisk położony jest na wypełnianie zadań czyli tzw. questów, które pozwalają na osiągnięcie kolejnych poziomów (ang. level) dzięki otrzymywanym punktom doświadczenia (ang. experience points).

Gracze mogą się także zabijać pomiędzy sobą dla przedmiotów, pieniędzy i punktów doświadczenia, najczęściej jedynie na wyznaczonym obszarze. Przed wejściem na niebezpieczny teren gracze są ostrzegani przez system i mogą się wycofać. Przeważnie jednak interakcje pomiędzy graczami polegają na rozmowach, handlu, wspólnych wyprawach bojowych i przynależności do gildii.

Poprzednikiem MMORPG były gry RPG rozgrywane przez Internet przy użyciu interfejsu tekstowego, zwane także MUD, istniejące od 1979 r., pomysł wieloosobowej gry został szybko połączony z innymi gatunkami.

Niektóre najpopularniejsze MMORPG to na przykład CABAL Online, Ultima Online, Maple Story, MU Online, Last Chaos, Conquer Online, Runescape, Tibia (74 serwery), EverQuest, Final Fantasy XI, Lineage II, World of Warcraft, Guild Wars, Fiesta Online. Popularność tego gatunku i liczba dostępnych scenriuszów jest ogromna.

Gry strategiczne uzależniają?

autor admin | Sierpień 19th, 2010

Gry strategiczne

Gry strategiczne to naprawdę duża rzecz. Duża i tylko dla wytrwałych, bowiem wymagają one od gracza całkiem sporo. Na początek logicznego myślenia, także skutecznego planowania i opracowywania strategii, często także dłuższego czasu i większego zaangażowania. Gry strategiczne mogą się oczywiście odbywać w wirtualnej rzeczywistości, ale jest jednak atrakcyjniejsza forma tego typu rozrywki. Bowiem istnieją całe społeczności, które zajmują się organizowaniem tego rodzaju gier na ogromnych makietach z ręcznie wykonanymi figurkami postaci. To zdecydowania wykracza poza ramy prostej rozrywki, za to może być bardzo interesującym hobby. Czasami gry strategiczne są oparte na motywach jakichś bardziej znanych, historycznych konfliktów zbrojnych. Najczęściej jednak ich akcja jest osadzona w fantastycznych światach, a ich bohaterami są fantastyczne istoty. Nie wszyscy miłośnicy takich gier faktycznie w nie grają, niektórzy na przykład zajmują się wyłącznie malowaniem figurek bohaterów lub tworzeniem makiet.

Uzależnienie od gier

Przypadki, które świadczyłyby o tym, że uzależnienie od gier jest śmiertelne, jak dotąd chyba nie zostały odnotowane przez niezwykle czujny świat mediów. To oczywiście nie oznacza, że tego rodzaju uzależnienie nie jest niebezpieczne dla zdrowia. Ciągłe granie na komputerze czy playstation z pewnością nie robi dobrze na wzrok czy układ kostny. Tutaj kłopotów potencjalny uzależniony może się nabawić dopiero w dłuższej perspektywie. Natomiast większe problemy mogą się pojawiać bardzo szybko w innych sferach życia. Na przykład, gdy będziemy ciągle grali, kosztem rodziny, szkoły, pracy, czyli tak naprawdę normalnego, zdrowego funkcjonowania w społeczeństwie. Uzależniony zapytany czy granie przypadkiem nie jest dla niego problemem raczej bez wahania zaprzeczy. Prawdopodobnie zorientuje się, że coś nie jest w porządku, gdy żona się wyprowadzi albo szef przyśle wypowiedzenia. Jaki jest najprostszy sposób na przekonanie się czy już jest problem, poza obserwacjami oczywiście? Otóż bardzo prosty, zapamiętałemu graczowi trzeba po prostu wyjąć wtyczkę od zasilania komputera. Jeżeli wpadnie w najprawdziwszy szał, to coś jest na rzeczy i przydałby się specjalista.

Niebezpiecznie?

autor admin | Czerwiec 16th, 2010

Gry hazardowe

Są również gry, które budzą w społeczeństwie wiele kontrowersji. Do takich gier należą gry hazardowe, czyli te w które możemy zagrać odwiedzając kasynu lub klub w którym ustawione są automaty do gry. Kasyna są to miejsca przeznaczone tylko i wyłącznie do takich gier. Można tam w bardzo szybki sposób zyskać fortunę ale w jeszcze szybszy sposób można ją tam stracić. Przekonała się o tym nie jeden człowiek, który próbował tam szczęścia. Gry hazardowe przeznaczone są dla ludzi bogatych, takich, dla których wydanie paru tysięcy złoty podczas jednego wieczoru nie jest żadnym problemem. Według niektórych ludzi hazard bardzo uzależnia. Osoby które są uzależnione zrobią wszystko żeby znaleźć pieniądze potrzebne do gry. Często nie będą jadły, lub nie będą się ubierały, ale zawsze znajdą pieniądze po to aby zagrać w ulubioną grę. Hazard należy do szarej strefy biznesu i Zasze pociąga ze sobą niebezpieczeństwo wciągnięcia się w towarzystwo, które może spowodować, że będziemy mieli kłopoty z których ciężko się wydostać

Niebezpieczne gry

Istnieją gry, które mogą skończyć się dla człowieka w zwyczajny sposób śmiercią. Jedną z takich gier jest, tak, zwana, rosyjska ruletka. Polega ona na przykładaniu sobie pistoletu do głowy i naciskaniu spustu z nadzieją, ze komora bębenka jest pusta. Całą zabawa polega na tym, że w całym bębenku jest tylko jeden nabój. W grze tej mogą brać udział dwie lub więcej osób. Każda kolejna, która dostaje broń do ręki, kręci bębenkiem, a później przykłada sobie lufę pistoletu do głowy. Jeżeli okaże się, że strzał nie jest śmiercionośny, to pistolet wędruje do kolejnych rąk. I tak do momentu w którym pada pierwszy strzał. Taka zabawa ma często na celu zlikwidowanie niepotrzebnych osób. Jest to raczej gra w którą lubą grać ludzie pochodzący ze świata przestępczego. W taki sposób wyrównują oni swoje porachunki. Nikomu nie radzę próbować sił w takiej grze, ponieważ może się okazać, ze może to być ostatnia gra w którą przyjdzie nam grać w naszym życiu, a jak wiadomo, w odróżnieniu od gry, w życiu ma się tylko jedno prawdziwe życie.